Aurreko alean aipatzen genuen, “trantsizioko”urteak langile klasearentzat ikasgai baliotsuak utzi zituzten urteak izan zirela. Alde batetik burgesiaren helburua; oinarri kapitalista mantentzeko eraikinaren itxuraldatzea (diktaduratik “demokraziara”) eta nazio zapalduetako burgesiaren ordezkari politikoen ( PNV,...

Sistema kapitalista oztopo bat da Euskal Herria euskalduntzeko, oztopo bat da euskal literatura, musika, kultura... garatzeko. Historian zehar, krisi ekonomiko handiek zein txikiek eragina izan dute euskaran. Ekonomiaren gainbeheran, euskarazko ekoizpenak, hau da, euskarazko literaturak, aldizkariek, egunkariek... ere behera egin dute.

Mundu mailako erakunde ekonomikoek (FMI, Mundu Bankua, OCDE) mezu bera zabaltzen jarraitzen dute: krisiaren okerrena pasa da eta 2010ean atzeraldiaren errekuperazioa izando dugu. Hemen dator onena, “errekuperazio” horrek ez ditu sahiestuko langabezia masiboa, kontsumoaren jaitsiera eta langile familien zor erraldoiak.

Bolognako planen eta hezkuntza publikoaren pribatizazioen aurkako borroka garrantzitsuan eman dira Europan zehar. Gazteriak borrokarako grinik ez duela esaten dutenentzat beste erantzun bat da honakoa. Langile klasearen seme-alaben aurkako eraso gogor hau ez da erantzunik gabe geratuko.

Azken asteetan langileen soldaten aurkako enpresaburuen ofentsiba handitu egin da. Enpresariek “soldaten moderazioa”  behar-beharrezkoa dela esaten jarraitzen dute. Enpresaburuek, finean, soldatak izoztea eta ondorioz erosteko ahalmena gutxitzea nahi dute.

Lenin: “Eskubideen berdintasuna eta Estatu nazional bat eratzearen eskubidea errekonozitzean, denaren gainetik jarri behar da nazio guztietako langileen batasuna, errebindikazio nazional guztiak eta banaketa nazional guztiak langileen klaseko borrokaren ikuspuntutik aztertu behar dira” (Lenin, El derecho de las naciones...